Udostępnienie treści publikowanych na tym portalu – pomimo, że powiązanych z Kościołem katolickim – nie służy krytyce, lecz zwróceniu uwagi na problem z którymi stykają się osoby – z bardzo różnych powodów i na innych etapach ich życia–  dotknięte niepełnosprawnością. Gdy pomimo znaczących zmian, które już zaszły i nadal się dokonują w społeczeństwie, w dalszym ciągu traktowane są jako „inne”. Będąc niejednokrotnie pozbawiane nie tylko uprawnień należnych – bez wyjątku (!) – całemu społeczeństwu, lecz również szacunku. Albowiem piętno korzystania z pomocy społecznej i/lub charytatywnej – co wydaje się oczywiste w przypadku osób niepełnosprawnych, najczęściej bezsilnych wobec własnej bezsilności –  jest  przyczyną stygmatyzacji, a jej skutkiem wykluczenie społeczne. Niestety – pomimo, iż tak być nie powinno akceptowane również przez przedstawicieli Kościoła katolickiego. Co przynajmniej w niektórych przypadkach jest wynikiem nadinterpretacji obowiązującego prawa kanonicznego i/lub przesadnej ostrożności. Stąd też bardzo roztropnie należy rozważać każdy indywidualny przypadek, aby nie pozbawić osób niepełnosprawnych czegokolwiek w wyniku nadmiernej wrażliwości np. nieuzasadnionego lęku będącego wynikiem obawy przed złamaniem przepisów wynikających z obowiązującego prawa.

Albowiem, mówiąc bądź pisząc o Kościele na niepełnosprawność intelektualną trzeba spojrzeć przez pryzmat sakramentów świętych albo odwrotnie. Gdyż tylko chrzest może zostać udzielony osobie niepełnosprawnej intelektualnie, nawet w stopniu znacznym, co powszechnie nazywa się upośledzeniem umysłowym. Natomiast niepełnosprawni intelektualnie mogą uczestniczyć w życiu Kościoła na miarę swojej świadomości wiary i odpowiedzialności. To przekłada się najczęściej właśnie na możliwość przyjmowania sakramentów świętych. Jednakże uczestniczenie w życiu Kościoła osób niepełnosprawnych intelektualnie nie można oceniać tylko pod względem dopuszczania do sakramentów.

Wobec czego podkreślić należy, iż Kościół także osób niepełnosprawnych intelektualnie – zwłaszcza, że to ich najbardziej dotyka ten problem – nie powinien pozostawiać bez opieki duszpasterskiej. Zobowiązany jest – uwzględniając ich poziom rozwoju intelektualnego – umożliwić tymże osobom udział w katechezach. A przede wszystkim przypadek każdej osoby oceniać indywidualnie – nie generalizując niczego. Natomiast, aby tak postępować najważniejsza jest zmiana nastawienia do osób niepełnosprawnych, co trzeba zacząć od zmiany świadomości w ludzkich sercach.

Zwłaszcza, iż tylko w ten sposób skutecznie doprowadzi się do zrozumienia problemu, którym jest – niestety (!) – życie sakramentalne osób niepełnosprawnych intelektualnie. Jednakże, aby móc te osoby wyprowadzić z izolacji trzeba dać im prawo do korzystania z darów sakramentalnych. Szczególnie, że trzeba pamiętać o tym, iż wiara przejawia się w życiu codziennym, że stosunek człowieka wierzącego do Boga jest ściśle związany ze stosunkiem do drugiego człowieka. Wychowanie religijne jest nieodłącznie związane z kształtowaniem postawy społecznej, z kształtowaniem umiejętności współdziałania i pomocy drugiemu człowiekowi – to jest także kryterium wiary. Wobec czego na kryteria przygotowania do sakramentów osób z niepełnosprawnością intelektualną trzeba spojrzeć przez inny pryzmat, niż osób pełnosprawnych intelektualnie. Mniej ważny jest fakt, czy osoby intelektualnie niepełnosprawne są zdolne do przyswojenia chrześcijańskiej nauki. Ważniejsze zaś to, by mogła doświadczyć kontaktu z Bogiem a przeżywając swoją wiarę nie czuły się przez Kościół odrzucone.

 

 

Close Menu

Zamówienie pakietu EXTRA


WYBIERAM PAKIET EXTRA - 900 PLN / ROK


Zamówienie pakietu PREMIUM


WYBIERAM PAKIET PREMIUM - 750 PLN / ROK


Zamówienie pakietu SUPER


WYBIERAM PAKIET SUPER - 600 PLN / ROK


Zamówienie pakietu STANDARD


WYBIERAM PAKIET STANDARD - 450 PLN / ROK


Zamówienie pakietu BASIC


WYBIERAM PAKIET BASIC - 300 PLN / ROK